Ja to bym doszczegółowiła. Ręcznie wyszywane makatki były u mojej babci (a Basi prababci, której nie zdążyła poznać), natomiast wyroby włocławkowe zdobily kuchnie i jadalnie mojej mamy, czyli Basi babci. Część „kolekcji” przetrwała do dzisiaj. Obecnie Basi kolekcja jest kilkukrotnie większa.
Kiedyś wyroby Włocławka i Kola nie były dostępne w codziennej sprzedaży, kupowało się jak „rzucili” do sklepu. Trzeba było odstać w kolejce. Do dzisiaj pamiętam co udało mi się upolować dla mamy. Teraz to zakupy głównie z drugiej ręki na targach staroci, na wyprzedażach garażowych i na portalach sprzedażowych..
Osobiście makatek nie mam, ale owszem w pewnym sensie moja kuchnia wygląda podobnie.
Z kuchni kierujemy się do podziemi budynku, ale tam czekają nas jeszcze atrakcje.
W pierwszym pomieszczeniu jest mapa świata z zaznaczonymi głównymi miejscami, gdzie produkowane są wyroby ceramiczne. W Polsce jest to Bolesławiec, Włocławek i Ćmielów. Można wcisnąć przycisk odpowiadający miejscu i wysłuchać krótkiej charakterystyki miejsca.
Są jeszcze pomieszczenia przeznaczone bardziej dla dzieci, jedno z memory (ekranami w różnych miejscach na ścianach, gdzie obrazek się pokazuje po naciśnięciu) i sala z możliwością kolorowania różnych przedmiotów i wzorów.
Następnie idziemy do sali z zachowanymi oryginalnymi przedmiotami z fabryki fajansu
Rysowana z pamięci, przez jednego z pracowników mapa fabryki we Włocławku
Jest też jedna sala z "fajansowym alfabetem" gdzie do każdej litery jest dopasowane jedno hasło - tutaj wychodzi że nie zrobiłam żadnego zdjęcia
Na koniec możemy jeszcze zobaczyć orygialne drzwi do skarbca
No i zrobić zakupy w sklepiku muzealnym, który ma wiele ciekawych przedmiotów z fajansu, zaczynając od toreb materiałowych, przez skarpetki, parasolki, książki, kalendarze po konkretne wyroby typu kubeczki, wazony i magnesy.
I tak właśnie kończy się wizyta w Skarbcu fajansu. Jest to ciekawe miejsce, można wiele się dowiedzieć o historii, o tym jak wyglądało to wszystko, o malarkach. Choć to też nie tak, że ilość zgromadzonych eksponatów jest oszałamiająca. Nie jest to też jedyne miejsce we Włocławku, gdzie można zobaczyć wiele różnych wyrobów.
Korzystając z pięknej pogody - bo było ciepło, słonecznie i jesiennie, idziemy dalej, aby poznać trochę miasta.
Kieruję się w tą samą stronę, co do Skarbcu fajansu, ale dalej w dół, przez rynek, do Wisły.
Prowadzi tutaj deptak (albo raczej: będzie prowadził deptak, bo na razie większość deptaku jest wciąż w remoncie, ale jak skończą, to powinno być ładnie.
Nad brzegiem znajduje się również wygodny, szeroki deptak
Jest bardzo dużo miejsc, gdzie się produkuje porcelanę, w Polsce jest jeszcze Łubiana na pomorzu, Bogucice na Śląsku, Tułowice również działają, Chodzież - na mapie zaznaczone są największe, albo takie ogólne. No i na przykład Koło, które już nie produkuje fajansu (było w pewnym momencie częścią fabryki z Włocławka, ocenianą jako taką trochę.... gorszą? Z mniej utalentowanymi malarkami), ale porcelanę innego typu - brodziki, umywalki i tym podobne.
Bo na przykład w temacie Hiszpanii i Portugalii nie było mowy o jakiejś konkretnej fabryce, bardziej ogólne informacje, o malowanych płytkach, historii itp
Znad Wisły kierujemy się w stronę parku na Słodowie, które jest częścią sporego obszaru zielonego, przedłużeniem parku Henryka Sienkiewicza i znajduje się zdłuż (w części po obu stronach) rzeki Zgłowiączki.
Po drodze jeszcze mijamy Katedrę Rzymskokatolicka pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Na słodowie widzimy dobrze zagospodarowany teren, na którym znajduje się mnóstwo atrakcji, od basenu miejskiego (zabudowanego) przez letnie kąpielisko, ule, place zabaw, a od niedawna, również symbol fajansowej historii.
Talerz o średnicy 300cm powstał w ramach inicjatywy budżetu obywatelskiego
Jest to trzeci (z obecnie czterech, na tamten moment trzech) wielkich form rozsianych po terenie miasta.
no ogromniasty, ale niejako wizytówka aż musiałem sprawdzić, bo Bogucice nijak mi się z porcelaną nie kojarzyły - umywalki, sedesy tak ale porcelana?? okazuje się, że po reaktywacji TAK dla mnie porcelana To głównie niepolska Miśnia byłem tam kiedyś i moim zdaniem warto ją odwiedzić może w wolnej chwili coś pokażę
U majej też
Ja to bym doszczegółowiła. Ręcznie wyszywane makatki były u mojej babci (a Basi prababci, której nie zdążyła poznać), natomiast wyroby włocławkowe zdobily kuchnie i jadalnie mojej mamy, czyli Basi babci. Część „kolekcji” przetrwała do dzisiaj. Obecnie Basi kolekcja jest kilkukrotnie większa.
Kiedyś wyroby Włocławka i Kola nie były dostępne w codziennej sprzedaży, kupowało się jak „rzucili” do sklepu. Trzeba było odstać w kolejce. Do dzisiaj pamiętam co udało mi się upolować dla mamy. Teraz to zakupy głównie z drugiej ręki na targach staroci, na wyprzedażach garażowych i na portalach sprzedażowych..
Osobiście makatek nie mam, ale owszem w pewnym sensie moja kuchnia wygląda podobnie.
Z kuchni kierujemy się do podziemi budynku, ale tam czekają nas jeszcze atrakcje.
W pierwszym pomieszczeniu jest mapa świata z zaznaczonymi głównymi miejscami, gdzie produkowane są wyroby ceramiczne. W Polsce jest to Bolesławiec, Włocławek i Ćmielów. Można wcisnąć przycisk odpowiadający miejscu i wysłuchać krótkiej charakterystyki miejsca.
Są jeszcze pomieszczenia przeznaczone bardziej dla dzieci, jedno z memory (ekranami w różnych miejscach na ścianach, gdzie obrazek się pokazuje po naciśnięciu) i sala z możliwością kolorowania różnych przedmiotów i wzorów.
Następnie idziemy do sali z zachowanymi oryginalnymi przedmiotami z fabryki fajansu
Rysowana z pamięci, przez jednego z pracowników mapa fabryki we Włocławku
Jest też jedna sala z "fajansowym alfabetem" gdzie do każdej litery jest dopasowane jedno hasło - tutaj wychodzi że nie zrobiłam żadnego zdjęcia
Na koniec możemy jeszcze zobaczyć orygialne drzwi do skarbca
No i zrobić zakupy w sklepiku muzealnym, który ma wiele ciekawych przedmiotów z fajansu, zaczynając od toreb materiałowych, przez skarpetki, parasolki, książki, kalendarze po konkretne wyroby typu kubeczki, wazony i magnesy.
I tak właśnie kończy się wizyta w Skarbcu fajansu. Jest to ciekawe miejsce, można wiele się dowiedzieć o historii, o tym jak wyglądało to wszystko, o malarkach. Choć to też nie tak, że ilość zgromadzonych eksponatów jest oszałamiająca. Nie jest to też jedyne miejsce we Włocławku, gdzie można zobaczyć wiele różnych wyrobów.
Korzystając z pięknej pogody - bo było ciepło, słonecznie i jesiennie, idziemy dalej, aby poznać trochę miasta.
Kieruję się w tą samą stronę, co do Skarbcu fajansu, ale dalej w dół, przez rynek, do Wisły.
Prowadzi tutaj deptak (albo raczej: będzie prowadził deptak, bo na razie większość deptaku jest wciąż w remoncie, ale jak skończą, to powinno być ładnie.
Nad brzegiem znajduje się również wygodny, szeroki deptak
Patrząc na tą mapę, wcale nie ma tak dużo miejsc w Europie gdzie produkuje się porcelanę
No trip no life
Jest bardzo dużo miejsc, gdzie się produkuje porcelanę, w Polsce jest jeszcze Łubiana na pomorzu, Bogucice na Śląsku, Tułowice również działają, Chodzież - na mapie zaznaczone są największe, albo takie ogólne. No i na przykład Koło, które już nie produkuje fajansu (było w pewnym momencie częścią fabryki z Włocławka, ocenianą jako taką trochę.... gorszą? Z mniej utalentowanymi malarkami), ale porcelanę innego typu - brodziki, umywalki i tym podobne.
Bo na przykład w temacie Hiszpanii i Portugalii nie było mowy o jakiejś konkretnej fabryce, bardziej ogólne informacje, o malowanych płytkach, historii itp
To chyba niezbyt dokładna ta mapa, przynajmniej w zakresie Polski
No trip no life
Znad Wisły kierujemy się w stronę parku na Słodowie, które jest częścią sporego obszaru zielonego, przedłużeniem parku Henryka Sienkiewicza i znajduje się zdłuż (w części po obu stronach) rzeki Zgłowiączki.
Po drodze jeszcze mijamy Katedrę Rzymskokatolicka pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Na słodowie widzimy dobrze zagospodarowany teren, na którym znajduje się mnóstwo atrakcji, od basenu miejskiego (zabudowanego) przez letnie kąpielisko, ule, place zabaw, a od niedawna, również symbol fajansowej historii.
Talerz o średnicy 300cm powstał w ramach inicjatywy budżetu obywatelskiego
Jest to trzeci (z obecnie czterech, na tamten moment trzech) wielkich form rozsianych po terenie miasta.
no ogromniasty, ale niejako wizytówka aż musiałem sprawdzić, bo Bogucice nijak mi się z porcelaną nie kojarzyły - umywalki, sedesy tak ale porcelana?? okazuje się, że po reaktywacji TAK dla mnie porcelana To głównie niepolska Miśnia byłem tam kiedyś i moim zdaniem warto ją odwiedzić może w wolnej chwili coś pokażę
papuas
Taki fajny symbol Włocławka ustawiłabym przy wjeżdzie do miasta ha ha ,ale tu też się fajnie prezentuje
No trip no life