Na zdjęciach urocze, ale pamiętam z wycieczek, że grzeczne nie są. Raz w Tajlandii mieliśmy pietra, czy nie zaatakują. Było duże stado i te starsze atakowały i strofowały inne osobniki, dużo nie było trzeba aby nas idących obok nie zaczepiły. Te żyjące w zimnie małpiszonki mają specjalne, bardziej gęste i chyba z dłuższym włosem futerko. Czy to tylko „przystosowanie” lokalne czy to inna odmiana niż te z gorących regionów?
Asiu, wspominalał już wcześniej że moje poprzednie spotkania z makakami w innych częściach świata były zupełnie inne . Mnie nie atakowały, ale widziałam jak potrafią być agresywne wobec człowieka czy wręcz wykradać różne rzeczy z plecaków, kieszeni etc. Te małpki w Nagano są naprawdę grzeczne, choć oczywiście między sobą płatają różne figle
Makaki japońskie, mieszkają w Japonii i raczej nie spotkamy ich gdzie indziej. Są one najbardziej na północ żyjącym gatunkiem małp, gównie na obszarach górskich
Mają grube, gęste futerko w odcieniach brązu i szarości które chroni je przed zimnem,co jest ważne , bo muszą wytzrymać mrozy do -20C. Dorosłe osobniki mają długość ciała od 50 do 70 centymetrów więc nie są duże. Ale przez swoje futro co wyglądają na znacznie większe niż są w rzeczywistości . Widać to najlepiej jak futro jest mokre, małpki od razu "robią" się mniejsze.Samice ważą mniej , bo około 11 kg, a samce około 14 .
To ostatnie fotki śnieżnych małpek i wracamy.
Makaki czyszczą się nawzajem i robią to chętnie w wodzie
jakieś utarczki między starszym i młodszym osobnikiem. Hierarchia jest silna
Po powrocie do hotelu chwilę odpoczywamy, raczymy się herbatką ( oczywiście zieloną) i przekąskami. Kusi nas trochę,aby się przespać ,ale szkoda czasu. Idziemy na spacer po okolicy hotelu i docieramy do świątyni buddyjskiej.
Nad światynią i okolicą góruje wysoki posąg , to bogini Kannon- bogini Miłosierdzia.
Jest to całkiem spory pomnik , ma 25 m wyoskości i waży bagatelka 22 tony . Podobno to największy posąg tej bognii w Azji płd-wsch
Za 100 jenów, można uderzyć w ogromny Dzwon Pokoju Świata i pomodlić się albo złożyć życzenie
Ze światyni jest też piękny widok na okolicę i miasto
Idziemy szukać jakiejś miłej knajpki. Niestety wcale nie jest to łatwe. To znaczy znalezienie knajpek nie jest trudne ,ale nie ma wolnych miejsc. Wszędzie albo są już ludzie albo miejsca są zarezerwowane. Właściciele kłaniają się wpas i przepraszają,że nie mogą nas wpuścić. Widać,że jest im przykro,że muszą nam odmówić.
W końcu znajdujemy małą knajpkę , która ma być otwarta za pół godziny. Postananwiamy poczekać. Nasza cierpliwość się opłaca, bo właściciel wpuszcza nas , hurrra będzie jedzonko. Wybieramy z menu zupę i makaron z mięskiem i warzywami. Oba dania są bardzo smaczne, wszystko nam smakuje. Do jedzenia otrzymujemy wodę gratis.
To mała knajpka, taki rodzinny biznesik. Szybko się zapełnia i niestety reszta wchodzących musi czekać na miejsce na zewnątrz albo szukać innej restauracji.
Obiecujemy sobie tu jeszcze wrócić, bo i jedzonko pyszne i osbługa bardzo miła.
Niestety pomimo dobrych chęci nie damy rady tu więcej dotrzeć, szkoda
Widoki na góry z okolic hotelu – mega. A ciekawe z tymi zapełnionymi knajpkami, czy tak wielu miejscowych stołuje się na mieście, że ą brakuje miejsc? – u nas to raczej niespotykane.
Widoki na góry z okolic hotelu – mega. A ciekawe z tymi zapełnionymi knajpkami, czy tak wielu miejscowych stołuje się na mieście, że ą brakuje miejsc? – u nas to raczej niespotykane.
W dużych miastach jest inaczej oczywiście. W mniejszych jednak jest to trochę problem. Knajpki są rodzinne, małe, na kilka stolików więc oblegane. Popularna jest bardzo rezerwacja miejsc a klientami są lokalesi i turyści .W naszym hotelu jak nie zamówiło się obiadokolacji rano , to już póżniej nie było opcji, aby zjeść
Wstaje kolejny piękny dzień. Idziemy na pyszne śniadanko
Przed nami narciarski dzionek. Jedziemy do MYOKO.
Gora Myoko ma wysokość 2454 metrów - jest wulkanem. Zbocze porośniete jest lasem
Jest to teren o jednym z najsilniejszych opadów śniegu w Japonii. Czasem warstwa śniegu dochodzi do grubości 3 metrów. Widać to już jak tylko wjeżdzamy do miasteczka, nie trzeba nawet jechać na górę
Hałdy śniegu są naprawdę olbrzymie,robi to wrażenie .
Kupujemy karnety i jedziemy na górę. Oczywiście żadnych tłumów, kolejek, pustka
Papuas, tak , ja też widziałam kilka filmów o tych snieżnych makakach i tak się zaczęło marzenie,aby kiedys zobaczyć je na żywo
Piea, może jeszcze widziałaś je w Malezji w jaskini Batu k. Kuala Lumpur ? to takie turystyczne miejsce a małpki wcale nie są tam miłe i sympatyczne.
Po ogrzaniu się wracamy do onsenu .aby dalej obserwować małpki
ktoś tu się szykuje do skoku
Młodzież się bawi ha ha
Ten sprawdza palcem temperaturę wody
Błogi relax
chyba się lubią
Zabiegi higieniczne
No trip no life
Na zdjęciach urocze, ale pamiętam z wycieczek, że grzeczne nie są. Raz w Tajlandii mieliśmy pietra, czy nie zaatakują. Było duże stado i te starsze atakowały i strofowały inne osobniki, dużo nie było trzeba aby nas idących obok nie zaczepiły. Te żyjące w zimnie małpiszonki mają specjalne, bardziej gęste i chyba z dłuższym włosem futerko. Czy to tylko „przystosowanie” lokalne czy to inna odmiana niż te z gorących regionów?
Asiu, wspominalał już wcześniej że moje poprzednie spotkania z makakami w innych częściach świata były zupełnie inne . Mnie nie atakowały, ale widziałam jak potrafią być agresywne wobec człowieka czy wręcz wykradać różne rzeczy z plecaków, kieszeni etc. Te małpki w Nagano są naprawdę grzeczne, choć oczywiście między sobą płatają różne figle
Makaki japońskie, mieszkają w Japonii i raczej nie spotkamy ich gdzie indziej. Są one najbardziej na północ żyjącym gatunkiem małp, gównie na obszarach górskich
Mają grube, gęste futerko w odcieniach brązu i szarości które chroni je przed zimnem,co jest ważne , bo muszą wytzrymać mrozy do -20C. Dorosłe osobniki mają długość ciała od 50 do 70 centymetrów więc nie są duże. Ale przez swoje futro co wyglądają na znacznie większe niż są w rzeczywistości . Widać to najlepiej jak futro jest mokre, małpki od razu "robią" się mniejsze.Samice ważą mniej , bo około 11 kg, a samce około 14 .
To ostatnie fotki śnieżnych małpek i wracamy.
Makaki czyszczą się nawzajem i robią to chętnie w wodzie
jakieś utarczki między starszym i młodszym osobnikiem. Hierarchia jest silna
Rzut oka z daleka
Małpki spotykamy też poza onsenem
Takie 3 słodziaki wtulone w siebie i śpią
No trip no life
no genialne foty tych małpiszonów!!!
a te 3 śpiące słodziaki - rewelka:)
Piea
Mega zmarżniete decydujemy się na powrót, bo przecież nie chcemy się rozłożyć.
Ponownie więc 45 minutowy spacerek lasem, po śliskiej nawierzchni, trzeba bardzo uważać.
Mam jeszcze czas do kolejnego busa więc idziemy do knajpki rozgrzać się. Co ciekawe knajpka reklamuje się pizzą z jabłkiem ha ha , dziwne prawda ?
My jednak decydujemy się na kawkę i coś do kawki.
Wszystko fajnie i oryginalnie podane
Wraz z kawą wjeżdża coś takiego. Nie bardzo wiem do czego to służy ha ha .
Pytamy się obsługi . Okazuje się ,że jest to lekko słodki dodatek do kawy , taka jadalna ozdoba
to jeszcze idziemy na krótki spacer po okolicy
No trip no life
No, bardzo zimna, ale szlenie cielawa pod każdym względem wycieczka, tak widokowym jak i kulinarnym
Po powrocie do hotelu chwilę odpoczywamy, raczymy się herbatką ( oczywiście zieloną) i przekąskami. Kusi nas trochę,aby się przespać ,ale szkoda czasu. Idziemy na spacer po okolicy hotelu i docieramy do świątyni buddyjskiej.
Nad światynią i okolicą góruje wysoki posąg , to bogini Kannon- bogini Miłosierdzia.
Jest to całkiem spory pomnik , ma 25 m wyoskości i waży bagatelka 22 tony . Podobno to największy posąg tej bognii w Azji płd-wsch
Za 100 jenów, można uderzyć w ogromny Dzwon Pokoju Świata i pomodlić się albo złożyć życzenie
Ze światyni jest też piękny widok na okolicę i miasto
Idziemy szukać jakiejś miłej knajpki. Niestety wcale nie jest to łatwe. To znaczy znalezienie knajpek nie jest trudne ,ale nie ma wolnych miejsc. Wszędzie albo są już ludzie albo miejsca są zarezerwowane. Właściciele kłaniają się wpas i przepraszają,że nie mogą nas wpuścić. Widać,że jest im przykro,że muszą nam odmówić.
W końcu znajdujemy małą knajpkę , która ma być otwarta za pół godziny. Postananwiamy poczekać. Nasza cierpliwość się opłaca, bo właściciel wpuszcza nas , hurrra będzie jedzonko. Wybieramy z menu zupę i makaron z mięskiem i warzywami. Oba dania są bardzo smaczne, wszystko nam smakuje. Do jedzenia otrzymujemy wodę gratis.
To mała knajpka, taki rodzinny biznesik. Szybko się zapełnia i niestety reszta wchodzących musi czekać na miejsce na zewnątrz albo szukać innej restauracji.
Obiecujemy sobie tu jeszcze wrócić, bo i jedzonko pyszne i osbługa bardzo miła.
Niestety pomimo dobrych chęci nie damy rady tu więcej dotrzeć, szkoda
No trip no life
Widoki na góry z okolic hotelu – mega. A ciekawe z tymi zapełnionymi knajpkami, czy tak wielu miejscowych stołuje się na mieście, że ą brakuje miejsc? – u nas to raczej niespotykane.
W dużych miastach jest inaczej oczywiście. W mniejszych jednak jest to trochę problem. Knajpki są rodzinne, małe, na kilka stolików więc oblegane. Popularna jest bardzo rezerwacja miejsc a klientami są lokalesi i turyści .W naszym hotelu jak nie zamówiło się obiadokolacji rano , to już póżniej nie było opcji, aby zjeść
No trip no life
DZIEŃ 5
Wstaje kolejny piękny dzień. Idziemy na pyszne śniadanko
Przed nami narciarski dzionek. Jedziemy do MYOKO.
Gora Myoko ma wysokość 2454 metrów - jest wulkanem. Zbocze porośniete jest lasem
Jest to teren o jednym z najsilniejszych opadów śniegu w Japonii. Czasem warstwa śniegu dochodzi do grubości 3 metrów. Widać to już jak tylko wjeżdzamy do miasteczka, nie trzeba nawet jechać na górę
Hałdy śniegu są naprawdę olbrzymie,robi to wrażenie .
Kupujemy karnety i jedziemy na górę. Oczywiście żadnych tłumów, kolejek, pustka
Podziwiamy piękne widoczki z wyciągu
i już na górze
takie puste stoki, po prostu cudnie
Chatka baby jagi ?
No trip no life